Тынлыҡ
Анатолий Поперечныйҙан

Ел шауында ят бер тауыш тойҙом.
Тыңлап тора биргәс, һорап ҡуйҙым:
- Кем бар бында? Ә, һинме ни, тынлыҡ?
- Эйе, был мин – һиндә һирәк ҡунаҡ...

Тынлыҡ – сыңы урман һиллегенең.
Тынлыҡ – ҡыҙы наҙлы таң еленең.
Аулаҡ һуҡмаҡтарҙың һөйгән йәре -
Тынлыҡ. Гүйә, айҙың шәүләләре

Ҡәберҙәргә аҡ нур булып ҡунған,
Хатта үлән өнһөҙ булып ҡалған
Һәм эйгән ул нескә ҡыяғын.
Һәр бер мөйөш – тынлыҡ ояһы...

Тик ҡайҙалыр гөрһөлдәне буғай!
Һиллекме был, елме сыға шулай?
Тынлыҡ. Гүйә, йәшен алдынан
Болотло күк өнһөҙ ажғырған,

Тамсыларын бәрә унда-бында.
Гүйә, бәхет бында булмаған да,
Йә, астырып елгә күкрәкте,
Саптырмаған, үҙен эҙләтеп;

Йөрөмәгән, гүйә, мин дә, йырлап,
Тынлыҡ боҙоп, тыуған ҡырҙар буйлап,
Тыңламаған, гүйә, сауҡалыҡ
Ошо йырҙы, үҙе тын ҡалып...

Ә аҙаҡ әсеһен ғүмерҙең
Яңғыҙым мин ҡалып һемерҙем...
Һуңынан - мәңгелек аҙаны -
Һил тынлыҡ үҙәкте ялманы.

Сыңланы ла ул моң, сорнаны ла,
Ни булды ул – йәшлек томанымы?..
Иңрәүелер ине ул беҙҙең
Күңелдә һүндергән һәр һүҙҙең...